داشتم به شغل معلمی ومعلمی زندگی کردن و معلمهایی که باهاشون کلاس داشتم و این چیزها فکر می کردم.خب شاید یکی از علایق زندگی وشغلهایی که دوست داشتم و الان هم دوست دارم معلمی باشه.الان بحثم فقط روی شغل معلمیه نه اینکه معلم چه درسی باشم.معلمهای زیادی رو داشتم توی دوران تحصیل که واقعا از جون مایه می زاشتن برای شاگرداشون معلم هایی داشتم که وقتی صبح میومدن مدرسه مثل اینکه می خوان برن عروسی اونجوری مرتب و منظم میومدن ظهر که می رفتن خونه مثل اینکه از بنایی دارن برمیگردن اینقدر لباسهاشون کثیف و گچی شده بود دلسوز بودن و واقعا هم زحمت می کشیدن سرکلاس. وبرعکس معلهایی که وقت کلاس رو صرف خاطرات جوانی شون میکردن که با فلان زید رفتیم کاباره وکنسرت حمیرا با فلان دختر رفتیم سینما نمی دونم یه خانم دکترعاشقم شد. هدیه تهرانی رو دیدم بهش امضا ندادم و ازین صحبتها.که تمومش هم مشخص بود امال و ارزوهایی بوده که توی جوونی داشته و کسی بهش محل نمی ذاشته.بگذریم برگردم سرمبحثمون. نمونه زیاد داشتم که دبیرم به غیراز معلم درسی که داشتیم باهاش مثل ادبیات ریاضی و... معلم درس های دیگری هم برایم بود مثل درس چگونه زندگی کردن.شخصیت احترام .خیلی از دبیرانی که داشتم نمونه بارز این مباحث بودن که روابط اجتماعی رو چگونه احترام گذاشتن رو یاد می دادن و خوب هم یاد می دادن.کسی رو با اسم کوچیک صدا نمی زدن و به تمام سوالات حتی مسخره هم جواب می دادن اگر وقتی باقی می موند بچه ها رو نسبت به اینده ازدواج تحصیل و کار وجامعه بیدار می کردن. برعکس دبیرانی که اگه سوالی می کردی فکر می کرد می خوای علمش رو بسنجی و فکر می کرد بچه ها می خوان مچ گیری کنن. توی این چندسال هم اعتصاباتی رو داشتن فرهنگیان مبنی بر حقوق ومزایاشون.همیشه هم دلم برای دبیرانی می سوخت که همه جوره زحمت می کشیدن و حقوق شون با کسانی که اصلا سرکلاس رفتن براشون وقت گذرانی بود نه وظیفه و کاریکی بود.دبیرانی داشتم که اگر ماهی دو میلیون هم می گرفتن حلال بود و برعکس معلمی که 150 هزار تومن هم زیادش بود.بحث در این مورد زیاده ولی مطلب طولانی میشه.در اخر از دبیرانی که زحمت کشیدن برام نام می برم ان شالله که همیشه موفق پیروز و سایه شون بالای سرخانواده شون باشه.

1.خانم عرب معلم کلاس اول دبستان خیلی دوست دارم ببینمش ولی 17 -18 سالی هست ندیدمش

2.اقای حسینی معلم کلاس چهارم دبستان که کف پایی می کرد وحشتناک واقعا دلسوز بود.

3.اقای احمدی دبیر زبان راهنمایی اوج کلاس بود می دیدیش میگفتی خارجیه شبیه روسیا بود.

4.اقای پور پیرعلی تاریخ و جغرافی راهنمایی که اطلاعاتش بالا بود.

5.اقای غیور دبیر ریاضی دوره راهنمایی که فوق العاده خوب درس می داد.

6.اقای حسینی ادبیات راهنمایی + اقای بیگی که هردو هم از نظر شخصیت و هم درس یک بودن.

7.اقای مومنی دبیر فیزیک دبیرستان که می دیدیش ارامش پیدا میکردی عالی درس می داد.

8.اقای  رشیدی دبیر شیمی که مدرک روانشناسی داشت ولی با این حال شیمی رو بهتر از اونایی که مدرک شیمی داشتن درس می داد.

9.اقای سوادکوهی خیلی سخت گیر بود و خوب درس می داد.

10.اقای موحد زاده معارف که خوب راهنمایی می کرد بچه ها رو درمسائل شرعی و احکام.

11.اقای ابراهیمی دبیر ادبیات که تخصصش شاهنامه بود قیافه ش هم شبیه فردوسی طوسی بود.

12.اقای عظیمی تاریخ ادبیات و عروض قافیه که از لحظه ای که میومد سر کلاس تا زنگ تفریح تموم میشد حرف می زد و توضیح می داد اطلاعاتش بالا بود.

13.اقای ایزدی دبیر اقتصاد که چهره ش اقتصادی بود خیلی جذبه داشت

14.اقای مری دبیر علوم اجتماعی که بسیارنازنین بود.صداقتش رو دوست داشتم.

15.اقای همتی دبیر جغرافی که اخر احترام و شخصیت بود.

16.اقای سیروس دبیر ادبیات که فوق العاده بود مثلش ندیدم.تخصص مولوی و عرفان هنوز هم دوست دارم سرکلاساش حاضر بشم.خودشناسی و خداشناسی رو بهم یاد داد.

17.اقای امینی فلسفه که دیدش نسبت به زندگی بسی متفاوت بود با بقیه.موافق خدا و عبادت با علم و شادی بود.

18.اقای شکرالهی که مرد اول ریاضی بود بهترین دبیر شهرستان بودن.فوق العاده خوب درس می داد و ساده.با دوتا فرمول و مثال ریاضی می رفت توی مخت.

19.اقای سپیانی دبیر عربی که همیشه بهم لطف داشت توی نمره دادن.هیچ وقت عربی رو دوست نداشتم و نمره خوب هم نمی گرفتم ولی به لطف اقای سپیانی نمره مون روی 17 -18 میچرخید.

20.اقای مشایخی دبیر روانشناسی که فوق العاده مباحثش تازه و جالب بود سرکلاس خیلی دوست داشتم کلاساشو.

21.اقای منتظری دبیر تاریخ که فوق العاده بود اطلاعات بالا و نحوه درس دادنش هم عالی بود

22.اقای کیماسی دبیرتاریخ که بسیار منطقی بود و بحث کردن سرکلاسش یکی از کارهام بود اطلاعات بینش و شخصیتش رو دوست داشتم.

23.اقایان عرب .ملک خویان .معین و رحیمی که مدیریت دوران تحصیلیم رو از دوره ابتدایی تا پیش دانشگاهی داشتن.همشون خوب بودن ولی معین و رحیمی یه چیزی میگم یه چیزی میشنوی بودن.

پاورقی1: دوست دارم معلم درسی باشم که گفتگو و بحث در کلاسم نمود داشته باشه.مثل ادبیات تاریخ روانشناسی بعد چندتا شاگرد زبر و زرنگ هم داشته باشم که سوالات درست و حسابی بپرسن چیزی که الان توی کلاس های درس ما خیلی کم پیدا میشه.فقط بچه ها تیکه پرانی می کنن توی کلاس ومزه می ندازن.  خصوصا اگر کلاسهای درس مختلط جنس مذکر و مونث باشه شیطنت ها بیشتر هم هست.

پاورقی2:خیلی حرفها در مورد معلم دارم بزنم.خاطره هایی دارم خفن.

پاورقی3: یه دوستی داشتم از عزیزان گرجستانی بودن سرکلاس زبان دبیرمون صداش زد درس بلد نبود گفت من نمی دونم این معلم سال گذشته چی یاد شما دادن.دوستم گفت فرانسوی یاد مون می دادن دبیرمون یه جمله فرانسوی گفت دوستم نمی دونست گفت مگه نگفتی فرانسوی یاد می دادن. گفت چرا یاد می دادن ولی ما یاد نگرفتیم.

پاورقی4: استاد سیروس میگفت شاگرد خوبه که معلم خوب پرورش میده ولی همه برعکس فکر می کنن.

پاورقی5: جای پدر و مادرم که معلمهای همیشگی زندگی هستم روهیچ معلم دیگه ای نمی تونه پرکنه.درسهایی که سرکلاس این دوتا یاد گرفتم.هیچ استادی نمی تونه یاد بده.

توی دوران تحصیلمون یه موضوع انشا همیشه داشتیم که علم بهتر است یا ثروت یکی دیگه هم تابستان خودتان را چگونه گذراندید. آها یکی دیگه هم یادم اومد در اینده دوست دارید چه کاره شوید.یعنی هرسال این موضوع ها رو ما داشتیم بلا استثنا.یادمه دوم راهنمایی بودم موضوع انشا مون همین علم بهتره یا ثروت بود.ما هم انشامون رو نوشتیم یه چند نفر هم رفتن خوندن که طبق معمول علم بهترهست وعلم ادم رو می بره توی فضا (البته اون موقع قرص اکس هنوز نیومده بود  فقط با علم می رفتن فضا) علم ادم رو به ترقی می بره و ازین صحبتهاخودتون بهتر می دونید که وضع و اوضاع انشا نوشتنمون چه طوریه همه الحمدلله خالی بندیا و تعارفات و دروغاشون توی انشا نوشتنشون گل می کنه.اقا معلم گفت عبدالله رضایی ماهم رفتیم انشا رو که خوندم دهنش باز مونده بود یه بیست گذاشت برامون .چون تمام قوانین علمی رو من با ثروت نقض کردم.البته واقعیات رو نوشتم چیزی که باچشم خودم می دیدم.شاگرد اول دانشگاهی که بخاطرمشکلات مالی باید بره کارگری وبچه مایه داری که درس بلد نیست با پول نمره می گیره.مهندسی که با علمی که داشت نتونست کرایه خونشو بده. دکتری که درکوچه بازارها خیابان مترمیکرد.سبزی فروش محلی که پژو سوارمیشد(اون موقع حالا که کمری سواره) و همه جلویش تعظیم میکردن و استاد دانشگاهی که با دوچرخه بود کسی جواب سلامش را هم نمی داد. ان مرد بی سوادی که پیمانکاربود و همه مهندس صدایش می کردند با مدرک چهارم دبستان. وهمه چیز در ثروت خلاصه میشد.اعتبار ابرو شخصیت همه و همه در ثروت.می ری خواستگاری دکتر باشی پول نداشته باشی دختر بهت نمی دن ولی بی سواد باشی مایه دار باشی بله رو توی هوا گفتن. خدا داده به بچه مایه دارا هزارتا دانشگاه پولی اومده که راحت علم رو بدست بیارن ولی هنوز کاری برای عالمان فقیرپیدا نشده که ثروت رو بدست بیارن متاسفانه.

پاورقی1: همیشه میگم ادم یه چیز داشته باشه بسه اونم پوله همین یه قلم رو داشته باشی جنست جوره.

پاورقی2: می خوام تمام موضوعات انشا مو که توی مدرسه می نوشتم بنویسم بخونین.

پاورقی3:البته ناپلئون هم خوشبختی رو در سه چیز دونسته اول پول دوم پول سوم هم پول

سلام

دو سه روزپیش درمجلسی بودم که همه مثل اینکه همدیگرو می شناختن وانگار فقط من غریبه بودم توی اون جلسه. یکی ازدوستان هم من رو به همه معرفی کرد.خوب ما معرفی شدیم وهمه شناختن. توی اون جمع شخصی رو بهم معرفی کرد اقا یا استاد.... فوق لیسانس موسیقی از اوکراین استاد دانشگاه اهنگسازهستن چندین برنامه هم در فرانسه نروژ و... داشتن.چیزی که برام جالب بود متانت وقاروسادگی ایشون بود بدون هیچ ادعایی و اروم یه گوشه نشسته بود وخیلی هم صمیمی برخورد می کرد خصوصا وقتی ما معرفی شدیم.اون جمله هست که می گه درخت هرچی پربار تر افتاده ترهمینه.حالا توی همین دور و بر خودمون که نگاه می کنی طرف هنوز سه جلسه گیتار کار نکرده یه موهایی بلند می کنه یه ریش وقیافه ای برا خودش درست میکنه که هرکی می بینه میگه این خوده اتمار لیبرته  یا  جوساتریانی.البته وقتی ساز رو می گیره دستش مشخص میشه که چیزی در چنته نداره.ولی فقط گیتارنیست اون که ارگ می خره می ره عروسی همین طور کلا اونایی که الان دارن کار می کن خیلی هاشون نه از نظر علمی اونقدر بالان نه از نظر تکنیک و شناخت موسیقی. ولی کلاس می زارن خفن اصلا رو زمین راه نمی رن به هیچ وجه ممکن.

چه قدر ظاهر افراد رو ملاک روابطتون قرار می دین؟ یعنی از روی ظاهر شخص می گی این چه کارست یا چه جور ادمیه؟

پاورقی1: ببخشید این چند روز عید هم مشغله زیاد بود وهم خیلی کسل و بی حال بودم ازهر فرصتی برای خواب استفاده کردم.

پاورقی2: در مورد ظاهر اشخاص باید بگم که خدا چیزی بهم داده که توی برخورد اول هم نه ولی دوم سوم تا ته خط طرف می رم که چی کارست و کیه.

پاورقی3: یکی از تصمیم های مهم زندگیم رو گرفتم و نیاز به دعای شما بر پیشبردش دارم.

پاورقی4: با دیدن اون شخص توی اون مجلس عطشم برای موسیقی ده برابر بلکه صدبرابر بیشتر شد.

پاورقی5: اون شخصی که صحبتش رو کردم قیافه ش به مهندسای کامپیوتر و برق بیشتر می خوردتا موسیقیدان و اهنگساز

پاورقی6: بیشتر وقتها مردم ادای ادمای مثلا هنرمند رو درمیارن که هنرمندا مدل موشون اینجوریه یا ریشهاشونو این طوری کوتاه می کنن.حالا داشتن موی بلند یا ریش فلان مدلی چه قدر بر دانششون  در حرفه شون اضافه می کنه نمی دونم.

پاورقی7: یه نکته دیگه که می خواستم بگم اینه که ان شالله روند وبلاگ عوض میشه و منظم اپ می کنم. خوبه ذوق زده نشین.

اقا اول سال نو رو  تبریک میگم امیدوارم که سال 87 سالی پر از سلامتی موفقیت ثروت و شادمانی باشه برای همه شما.جاتون خالی عید امسال رو در خطه خوزستان بودم.خیلی خوش گذشت. فوق العاده بود درسته بارون نزده بود و طبیعت سرسبز سالهای گذشته رو نداشت و درست و حسابی گرم بود زیرکولر بودیم ولی خیلی خوش گذشت. جا داره از همین جا هم از نیروی انتظامی و پلیس راه کشورتشکرویژه داشته باشم که واقعا چیزی که باچشم خودم دیدم حضور فعال و کنترل عالی جاده بود.دست همه شون دردنکنه.هلال احمر وپلیس راه و راه داری.

پاورقی1: بعضی وقتها یه جایی می ری خیلی خوش می گذره خیلی دوست داری یه چند روز بیشتربمونی و می تونی هم بمونی ولی یه نفر میاد مثل کنه میچسبه بهت.کفت زهرمارت می کنه.

پاورقی2: چیزی که می تونم بگم اینه که ادم باید همیشه یه رنگ و یه رو باشه.همین

پاورقی 3: دو تا عکس از طبیعت خوزستان می زارم امیدوارم خوشتون بیاد.

اول یه تشکر کنم ازندا خانم که لطف کردن و منو به این بازی دعوت کردن.ولی اینقدر ترانه با خاطرات زیبا دارم که واقعا هفتا ترانه خیلی کمه.

زندگی بیژن مرتضوی

زندگی خوب و بدش بکام ما شد قرعه عشقی زد و به نام ماشد

اونیکه حتی تو خوابم نمیومد توی بیداری اومد عاشق ماشد

اگه دنیا پر از عاشق نباشه تو این دنیا دله صادق نباشه

همین بهتر که این دنیا نباشه

زمین و اسمون یکجا فنا شه

خصوصا با ویولن نازش خیلی حال می کنم

توعزیز دلمی منصور

من در به در میگردم توی شهر چشات

تو کوچه خاطرات

تامیاد تو قاب پنجره میشینه نگات

راستی می میرم برات

تو رو هرکس که ندیده وصف خوبیت شنیده

ای تو یاس بی تحمل

خیلی ازین اهنگ خاطره دارم وقتی گوش می دم میرم تو رویا

اسمونی شهیاد

آسمونی نمی دونی چه ملامتها کشیدم

تا به عشق تو رسیدم

 هرکجا که پا می زاشتم تو روپیشه روم می دیدم

آسمونی آسمونی توکه پیشم نمی مونی

تو از آسمونیه و من یه زمینیه حقیرم

دشت پروازتو دنیا اما من موجی اسیرم

آسمونی گر بمونی زندگی از سر می گیرم

اگه دستامو بگیری می دونم که پر می گیرم.

سربه هوا هایده

کلید قلبمو دادم بهت گم نکنی سربه هوای من

هرخار و خسی رو بعد ازین نگیری به جای من

توکلام عاشقونه تو رو استاد دیدم

اگه شیرین تو باشم تو رو فرهاد دیدم

تو شکوه لحظه هامی بزار دلشاد باشم

واسه ترانه خوندن بزار فریاد باشم

مهتاب عشق حمیرا

ای مهتاب عشق بتاب ای باران عشق ببار

این همه حرص و طمع برای چیست

اخه این دنیا مگه سرای کیست

شاهان همه رفتند کاخها به جا ماند

شاه و گدا مردند دنیا به جا ماند

شرمت باد داریوش

شرمت باد ای دستی  که بد بودی بدتر کردی

هم بغض معصومت را نشکفته پرپرکردی

دستی با این بی رحمی دیگر بریده بهتر

برمن فرود آرینک بغضی که خنجرکردی

شما از ابی

 توچشمتون چه قصه هاست نگاهتون چه اشناست

 اگه بپرسین از دلم میگم گرفتار شماست.

نفس نفس تو سینه ام عطرنفسهای شماست

اگر که قابل بدونین خونه دل جای شماست

برای دیدن تو معین

هنوزم یار تنهایم به دیدار تو می ایم باز میایم

اگر که فرصتی باشد مجال صحبتی باشد حرف خواهم زد

برای دیدن تو از حادثه ها گذشته ام

 کفر اگر نباشدی من از خدا گذشته ام

شهر عشق جهان

تو چشم تو یه حادثه ست که از ستاره سر تره

نجابتی تو چشماته که ابرومو می خره

خاطره هام مال خودم تموم شعرام مال تو

اگه بری تو قصه ها بازم میام سراغ تو

واسه چشمات پر شعرم تو دلیل قصه هامی

هرنفسم نفس تو مثل غم توی صدامی

نازکم از تو نوشتم گل من ترانه ای تو

مثل تنهایی عاشق پر عاشقانه ای تو

پاورقی1: اقا واقعا سخته انتخاب ترانه اونم 7 تا. من تخلف کردم و یه ده یازدهتایی گفتم حالا هرکی می تونه جریمه کنه منو.

پاورقی2 : همه ازین گیتار شماعی زاده بدشون میاد ولی باید یه نکته رو متذکر بشم که حمیرا گوگوش ابی داریوش یکی از عوامل موفقیتشون اهنگهای جاودانه ای بوده که حسن شماعی زاده براشون ساخته همین گیتارش یکی از بهترین اهنگها ست از نظر ساخت.من با شعرش کار ندارم ولی اهنگ و تنظیم کاملا حرفه ایست در ضمن باید بگم که حسن شماعی زاده تا حالا چند اهنگ هم برای جیپ سیکینگ ساختن.

پاورقی3: یک بخشی از موزیکی که گوش می دم موسیقی بی کلام هست مثل یانی کیتارو ونجلیز فریبرزلاچینی و جواد معروفی همچنین آندره بوچلی با اون صدای فوق العاده و احساسیش.که اونم برای خودش یه حس جداگونه ای داره که نگفتم توی این لیست.

البته حالم از شبکه ایران موزیک بهم میخوره هر اهنگی که پخش کنن از این پسره نریمان هم خیلی بدم میاد از صدا وشخصیت گوگوش هم متنفرم.کلا خواننده درپیتی زیاد داریم که اگه بخوام بگم یه طومار میشه.مثل قیصر طوفان مهدی مقدم از گروه اریان هم متنفرم شدید اصلا حال نمی کنم.باهاشون.

در ادامه هم باید بگم که من هم شهلا خانم رونیکا عزیز فاطی و شیخ حقگو دعوت می کنم البته برای شیخ که باید بازی کارتون ها رو گذاشت و دعوتش کرد.

دیدی همیشه ادما اگه توی کاراشون موفق بشن میگن خودم باعث شدم که موفق بشم ولی اگه نمی خوام از واژه شکست استفاده کنم میگم نتیجه مورد نظرشون رو بدست نیارن ربطش می دن به عوامل بیرونی مثل پدر مادر همسر محیط و....خیلی ها رو دیدم که این طوری بودن ولی ادم زمانی موفق میشه که دیدگاهش رو نسبت به زندگی عوض کنه اگه موفق نشد خودش رو مقصر بدونه نه دیگران رو.چون تا زمانی که یه بهونه برای شونه خالی کردن ازتلاش و کوشش داریم هیچ وقت موفق نمیشیم .ومهم تر چقدر خوبه عامل موفقیت در کارها رو خدا بدونیم.داشتم یه سررسید از سپاه رو ورق میزدم پایین هر صفحه خاطره یا جمله ای از وصیت نامه شهدا نوشته بودن  

نوشته بود: بچه ها یک قرارگاه نیروهای عراقی رو محاصره کردند ودهها نفر از نیروهای عراقی رو کشته واسیرکردند وپایگاه شون رو تصاحب کردند و پرچم سه رنگ ایران رو نصب کردن.اومدیم پیش سردار شهید احمدکاظمی گفتیم فلان مقر رو تصاحب کردیم و چندتا عراقی کشتیم و چندتا اسیر گرفتیم واسلحه و ارپی چی اوردیم وخلاصه با اب تاب برای حاجی تعریف کردیم ومنتظر تشویق از سوی ایشون موندیم. حاجی در جواب کار ما گفت اگه این کارها رو شما کردید خدا چی کار کرده؟      

اگر در زندگی موفق نیستم خودم مقصر واقعی هستم و اگر هستم خدا خواسته.

پاورقی1: خیلی به این حرفایی که الان زدم اعتقاد دارم.

پاورقی2: اقا من با این مطلب نمی خوام بگم که انسان اختیاری نداره و همه چیز جبریه نه.به هیچ وجه.

پاورقی3: می خوام بگم اگه توی زندگی موفق شدی یا هستی لیاقتش رو داشتی .

پاورقی4 : البته من توی این مطلب اصلا نمی خوام از شخصیت و ایمان سردارشهید احمد کاظمی صحبت کنم چون حداقلش اینه که من صلاحیت صحبت کردن رو درباره این شخصیت ندارم.

پاورقی5: اقا دیگه اهنگ گل بی بهار شکیلا رو نمی خوام پیداش کردم و الان هم وبلاگم زیبا بود با این اهنگ زیبا تر هم شد. 

بعضی وقتها میگم اخرش که چی؟ می خوایم چی کار کنیم و چی کاره بشیم.دیروز داشتم فکر می کردم اگه به جای این دوندگیهایی که دارم توی این زندگی می کنم وبه هیجا نمی رسم اگه رشته دو و میدانی رو انتخاب کرده بودم لااقل  دوتا طلای المپیک و جهان رو بدست اورده بودم حداقلش هم این بود که مشهور شده بودم.ولی چی کار کنم که گیرافتادم.

پاورقی1: زندگیم افتاده توی جاده موفقیت والحمدلله ترمز هم بریده و فعلا تخت گاز می ریم وبرنامه هاو اهدافه یکساله ام روهمشو خدا براورده کرد.حالا باید دستورالعمل واهداف تازه رو برنامه ریزی کنم برای سال اینده.نگفتم خودم.چون اگر خدا نمی خواست هرچه قدر هم تلاش می کردم و زحمت می کشیدم فایده ای نداشت.

پاورقی 2: بعضی وقتها ادم توی زندگی با یه کسایی دوست می شه که اولش زیاد فکر نمی کنه چیزه خاصی باشه ولی به مرور زمان همون دوستی یه پلی میشه برای رسیدن به هدفهات عامل پیشرفتت میشه.البته امکان داره که برعکس مانع پیشرفت هم بشه.برای همین دور تمام کسانی که امواج منفی می فرستن رو خط کشیدم.اونایی که همیشه خودشون رو با  از ما بهترون مقایسه می کنن.

پاورقی3: البته تا این لحظه هنوز توی این جاده ای که می رم دوستی رو با این مشخصات سوار نکردم که عامل پیشرفت بشه.

پاورقی 4: اقا دنبال این اهنگ گل بی بهار شکیلا می گردم هرکی داره بی زحمت ادرسشو بده ما دانلود کنیم.خیلی قشنگه.

پاورقی 5: اصل مطلب توی پاورقی 1 بود.ولی مطلب بالا رو گفتم که شیواخانم هم بدونه ما هم کلمات قصار بلدیم.